Početkom septembra 1982. godine u prnjavorskom kraju počela je sezona pečenja rakije. Zahvaljujući dobrom rodu šljive, uprkos šteti koju je u avgustu pričinio grad, kazani su radili punim kapacitetom. Dopisnik „Glasa Srpske“ zabilježio je priču o Peji Lepir iz Štrbaca kod Prnjavora, vrijednoj kazandžijki koja je tih dana svakodnevno pekla rakiju za domaćine iz svog kraja.
U selima u prnjavorskoj opštini
Kazandžija Peja Lepir na svakodnevnom poslu
PRNjAVOR, 8. septembra 1982. godina – Ljeto je poranilo, pa je i jesen, bar prema ubiranju plodova, rano došla. Rakijski kazani su krenuli, potekla je šljivovica. Rakija je, kaže Peja Lepir, kazandžijka iz Štrbaca kod Prnjavora, dobra, bolja nego ikad.
Mnogi domaćini su požurili da ispeku prvu turu rakije, kako bi oslobodili kace i burad za nove šljive, jer su šljivici u prnjavorskoj opštini dobro rodili. Čak ni grad, koji je u avgustu nanio znatne štete šljivicima, nije bitnije smanjio urod.
Kako u prnjavorskoj opštini nije organizovan otkup plave šljive, ona će uglavnom završiti u rakijskim kazanima. Samo manji dio domaćice će preraditi u pekmez.
