Prnjavor je prije više od šest decenija bio poprište nesvakidašnjeg podviga ljekarske hrabrosti i humanosti, kada je jedan život spašen zahvaljujući ličnoj žrtvi i brzoj odluci u presudnim trenucima.
U to vrijeme, u prnjavorskoj opštini sa oko 45.000 stanovnika radila je samo jedna zdravstvena ustanova i jedan jedini ljekar – dr Vlastimir Krstajić. Iako tada još nije postojao princip slobodnog izbora ljekara, Prnjavorčani su jednoglasno tvrdili da bi, i da su imali mogućnost izbora, izabrali upravo njega.
Dr Krstajić je u Prnjavor došao početkom 1959. godine, nakon rada na Internoj klinici u Sarajevu. Posljednje tri godine studija bio je stipendista opštine Prnjavor, za razliku od još dvojice stipendiranih studenata koji po završetku studija nisu prihvatili službu u ovoj sredini. Tako je čitava opština ostala oslonjena na jednog ljekara koji je svakodnevno, bez predaha, brinuo o zdravlju stanovništva.
Sredinom maja 1960. godine, u njegovu ambulantu dovezena je majka četvoro djece iz obližnjeg sela, nakon spontanog pobačaja u četvrtom mjesecu trudnoće. Zbog obilnog krvarenja, žena je bila u kritičnom stanju – gotovo bez pulsa, sa jedva čujnim otkucajima srca. Porodica je već strahovala od najgoreg ishoda.
Dr Krstajić je uspio da zaustavi krvarenje i u rekordnom roku izvrši neophodnu intervenciju. Međutim, da bi se život pacijentkinje spasio, bila je neophodna hitna transfuzija krvi. U ambulanti nije bilo zaliha, a ni krvna grupa njenog muža i sestre nije odgovarala. Vrijeme je neumoljivo isticalo.
U trenutku kada je svaki minut mogao značiti kraj, ljekar je donio odluku koja je nosila veliki rizik i po njegov sopstveni život. Iako iscrpljen i sa niskim pritiskom, odlučio je da daruje sopstvenu krv. Iz njegovih vena izvađeno je 350 grama krvi, koja je odmah transfuzijom data pacijentkinji. Već nakon nekoliko trenutaka, žena je počela da se oporavlja i dobija boju u licu – život je bio spašen.
Za ovaj izuzetni čin požrtvovanosti i dotadašnji predan rad, Sreski zavod za socijalno osiguranje u Banjaluci nagradio je dr Krstajića novčanom nagradom u iznosu od 100.000 dinara, ali je njegovo najveće priznanje ostalo duboko poštovanje i zahvalnost stanovnika Prnjavora.
Ova priča ostaje trajno svjedočanstvo vremena u kojem su ljekari, često bez osnovnih uslova, spašavali živote oslanjajući se na znanje, hrabrost i – vlastitu krv.
Borba/Prnjavorinfo.com
